BRABANCONNE

Land van herkomst: België

Als ras bestaat de Brabanconne pas sinds het begin van de twintigste eeuw. Zoals zo veel rassen stamt ook dit ras af van de in Europa voorkomende kuifhoenders. Aan het begin van de twintigste eeuw was dit ras in Vlaams Brabant redelijk populair. De populariteit werd minder na opkomst van de Leghorns, maar bleef dankzij hobbyfokkers toch behouden.

Kop: op de kop een kuif waarbij de aanzet vrijwel gelijk is aan de breedte van de schedel en loopt met de vorm van de schedel mee naar achteren. Voor de kuif staat een kam waarvan de kamhiel wat oploopt. Kleine oorlellen wit van kleur, ogen donkerbruin tot bruinzwart.

Kamvorm: middelgroot

Lichaam: licht gebouw, vrij lang, lange aflopende rug die in een scherpe hoek overgaat in de staart. De grote vleugels worden goed tegen het lichaam aan gedragen.

Staart: niet volledig gespreid maar iets samengevouwen, rijke sierbevedering met lange, brede en goed gebogen sikkels

Poten: beenkleur is leiblauw

Kleur: kwartelkleur, zilverkwartel, blauwkwartel, columbia, buffcolumbia, wit, zwart, buff en blauw.

Eieren: wit, wegen ca. 65 gram

Levendig, door hun vrij grote vleugels zijn het goede vliegers. Ze zijn actief en ijverig in het zoeken naar voedsel. Ze kunnen het beste loslopend worden gehouden of in een ruime ren. Het ras is niet erg vertrouwelijk maar met veel geduld is veel te bereiken.